κείμενο

Τι και αν το στόμα μου δεν κολυμπά μέσα στα χέρια σου, θα έρθει η στιγμή που θα μιλήσει και θα είναι πιο ελεύθερο από ποτέ. Μην το φιμώνεις, μην …

Ακούω για πολλοστή φορά τις κραυγές μέσα μου… Είναι στα χέρια, στο αίμα, στο μυαλό. Τα μάτια ματώνουν σε κάθε εικόνα και ένα μπαμ … χαμηλώνει την ένταση από τον …

Και τότε ο Διάβολος βγήκε από τα σκέλια της, αγέννητος όπως πάντα, δίχως πόνο και στάλα αίμα. Ήταν εκείνος που κάποτε της έκλεινε το μάτι και την έριχνε με βρομόλογα …

Και σαν τον άγγελο…μου μοιάζει η μορφή σου Ζητάς να πιεις το αθάνατο νερό Από τα χείλη τα δικά μου να περάσεις Να αφήσεις ένα άγγιγμα καυτό Και σαν σκιά …

Να χα ένα φύλλο να αγγίξω τον χειμώνα Που σαν σταγόνα θα πνιγεί μες την σιωπή Και μες τον Μάρτη θα δακρύσει το φεγγάρι Και Το όνειρο θα χει πάλι …

Το ακορντεόν ακούγεται από τα βάθη του κάμπου, ένα χρυσό και ζεστό πορτοκαλί καλύπτει απ’ άκρη σε άκρη τον ορίζοντα και εκείνη η μουσική, σε καλεί, σου ψιθυρίζει να πλησιάσεις …

Ξέθαψα μια ιστορία παλιά, ίσως γιατί είχα ανάγκη να το κάνω, ίσως γιατί είχα ανάγκη να σας δείξω τα πιο απλά πράγματα που έχει η ζωή. Επώδυνα δεν λέω, μα …

Σκοτάδι παντού, ένα κομμάτι ματωμένου φεγγαριού, να βουλιάζει μέσα σε μια καυτή θάλασσα Μια άμμος που σε λίγο θα γίνει φωλιά Μια παραλία, που θα θάψει μυστικά Μια αγκαλιά, που θα γίνει κρυψώνα, Ένα …