Poetry

Τα φεγγάρια του Αυγούστου έρχονται μονάχα τους, σιωπηλά όπως οι ψίθυροι στην άκρη του αυτιού σου. Λέξεις μπλεγμένες, άγχρωμες, δίχως αλμύρα μένουν εκεί και μετράνε, ένα, δυο, τρία και φεύγουν. …

Είναι εκείνο το σημάδι στον τοίχο, εκείνο που διαφορετικό χρώμα έχει πάρει από τα χρόνια ένα μουντό, ξεφτισμένο και μουχλιασμένο χαρούμενο για μένα χρώμα που τρώγεται και ξεφλουδίζει, που ανασαίνει …

Τι γίνεται ανάμεσα σε ένα κόκκινο και ένα μαύρο; Πως να μπορέσουν να συνυπάρξουν όταν εκείνο το λευκό της ισορροπίας έρχεται άλλοτε και πάει; Σου μιλώ σκιά μου μα δεν …

Άκου φωνή μου, Απόψε τραγουδάω για την ματιά της Εκείνη που κλείνει στα στενά της μοναξιάς Έλα και παίξε γίνε στιχάκι στα χαμένα όνειρα της και βρες το άστρο της …

Άσε με να περπατώ μέσα στα όνειρα σου Μου λείπει τόσο η ανάσα σου, το κοίταγμα σου Μελαγχολική αγάπη γέννησα και απόψε Φαντασματάκι του τότε, καλώς όρισες στα όνειρα μου …

Και είσαι πάλι εκεί, μέσα στις στάχτες σου Και παίζεις ζωγραφίζοντας πουλιά νεκρά Είσαι εκεί και περιμένεις ένα μικρό χαμόγελο Μια ηλιαχτίδα στα μάτια που δεν είδες. Σηκώνεσαι και σκουπίζεις …

Και μπαίνω σε ένα δωμάτιο σκοτεινό Μα τρέμω πως θα χαθώ εκεί μέσα. Τρέχω να προλάβω τον χρόνο Εκείνον που σταμάτησε, όταν ήμουν μικρό Όταν ήμουν στην κούνια αγέννητο μωρό. …

Hey Θησέα, κατέβασε τα πανιά σου Είναι μαύρα δεν τα βλέπεις? Ταξιδεύεις λάθος, με λάθος συναίσθημα και ελπίδες Hey ξέχασες να σκοτώσεις τον δράκο των ονείρων σου Και αυτός τώρα …