ποίημα

Άσε με να περπατώ μέσα στα όνειρα σου Μου λείπει τόσο η ανάσα σου, το κοίταγμα σου Μελαγχολική αγάπη γέννησα και απόψε Φαντασματάκι του τότε, καλώς όρισες στα όνειρα μου …

Και μπαίνω σε ένα δωμάτιο σκοτεινό Μα τρέμω πως θα χαθώ εκεί μέσα. Τρέχω να προλάβω τον χρόνο Εκείνον που σταμάτησε, όταν ήμουν μικρό Όταν ήμουν στην κούνια αγέννητο μωρό. …

Hey Θησέα, κατέβασε τα πανιά σου Είναι μαύρα δεν τα βλέπεις? Ταξιδεύεις λάθος, με λάθος συναίσθημα και ελπίδες Hey ξέχασες να σκοτώσεις τον δράκο των ονείρων σου Και αυτός τώρα …

Ποιος μπορεί ν’αντέξει μιαν αγάπη, δίχως άλλο αφού εσύ ο ίδιος δεν μπορείς ν’άντέξεις την αγάπη της δικής σου της ζωής. Γιατί όταν πονά η καρδιά, είναι απ’ τα δάκρυα …

Και σαν τον άγγελο…μου μοιάζει η μορφή σου Ζητάς να πιεις το αθάνατο νερό Από τα χείλη τα δικά μου να περάσεις Να αφήσεις ένα άγγιγμα καυτό Και σαν σκιά …

Να χα ένα φύλλο να αγγίξω τον χειμώνα Που σαν σταγόνα θα πνιγεί μες την σιωπή Και μες τον Μάρτη θα δακρύσει το φεγγάρι Και Το όνειρο θα χει πάλι …

Σκοτάδι παντού, ένα κομμάτι ματωμένου φεγγαριού, να βουλιάζει μέσα σε μια καυτή θάλασσα Μια άμμος που σε λίγο θα γίνει φωλιά Μια παραλία, που θα θάψει μυστικά Μια αγκαλιά, που θα γίνει κρυψώνα, Ένα …