ποιητική συλλογή

Το  2008 έγινε αυτοέκδοση  της ποιητικής συλλογής με τίτλο “Ένα σκισμένο χαρτί και μια σπασμένη πένα”, μιαν εξομολόγηση που το μυαλό δοκιμάζει και τα χρόνια περνούν, έχοντας εκείνο το ποιητικό …

Άσε με να περπατώ μέσα στα όνειρα σου Μου λείπει τόσο η ανάσα σου, το κοίταγμα σου Μελαγχολική αγάπη γέννησα και απόψε Φαντασματάκι του τότε, καλώς όρισες στα όνειρα μου …

Και μπαίνω σε ένα δωμάτιο σκοτεινό Μα τρέμω πως θα χαθώ εκεί μέσα. Τρέχω να προλάβω τον χρόνο Εκείνον που σταμάτησε, όταν ήμουν μικρό Όταν ήμουν στην κούνια αγέννητο μωρό. …

Και σαν τον άγγελο…μου μοιάζει η μορφή σου Ζητάς να πιεις το αθάνατο νερό Από τα χείλη τα δικά μου να περάσεις Να αφήσεις ένα άγγιγμα καυτό Και σαν σκιά …

Να χα ένα φύλλο να αγγίξω τον χειμώνα Που σαν σταγόνα θα πνιγεί μες την σιωπή Και μες τον Μάρτη θα δακρύσει το φεγγάρι Και Το όνειρο θα χει πάλι …

Μένω εδώ, αγκαλιασμένη με τα φάντασμα μου … να με κοιτά που κρατώ την χαρακιά εκείνη. Το κάψιμο από του γιατρού το λεπίδι … Εκεί που χρόνια τώρα, γινόταν ανάπαυλα …