Jo Gogou

Σκοτάδι παντού, ένα κομμάτι ματωμένου φεγγαριού, να βουλιάζει μέσα σε μια καυτή θάλασσα Μια άμμος που σε λίγο θα γίνει φωλιά Μια παραλία, που θα θάψει μυστικά Μια αγκαλιά, που θα γίνει κρυψώνα, Ένα …

Nα ξυπνήσεις, μην τρομάξεις Νεκρική ησυχία και το ξύλινο πάτωμα τρίζει διαδοχικά μα σχετικά με ανάλαφρη πατημασιά. Μια σκιά χάνεται στο σκοτεινό τούνελ του σπιτιού και η ανάσα της γεννά …

Στρόβιλος Πέρασαν οι στιγμές με τρία νούμερα επάνω στην ταχύτητα μου, πρώτη- νεκρά,  σαν εκείνα τα δευτερόλεπτα που νεκρώνεις μπροστά από το χρόνο σου. Αυτόν τον χρόνο που σκαλίζεις με ένα μικρό …

Το όνειρο της τουλίπας -Πες μου που είσαι; Άφησε τον αέρα να της μιλήσει, να την οδηγήσει μέσα από τους ήχους της εποχής. Χειμώνας… και της χάρισε ένα κύμα, κατάλαβε …

Τα μακριά εκείνα νεανικά δάχτυλα, του έκλεισαν το στόμα και τα μάτια για ακόμα μια φορά. Το πέταξε σε εκείνο το σκοτεινό μέρος, γιομάτο μικροαντικείμενα, ζεστό μα με την μυρωδιά …

Δεν θυμάμαι τίποτα από εκείνη την ημέρα, μονάχα ο φόβος παλεύει ακόμα στο αίμα μου. Οι παλμοί έτρεχαν μα ήταν όλα σκοτεινά. Αν κολυμπούσα, αν ανέπνεα … τι και πως …

Τα πόδια της κλωτσούν την άμμο … την διώχνουν, την αφήνουν πέρα από τον κόσμο τους. Τα χέρια λευκά, επιπλέουν στο νερό και το αλάτι κολλημένο στα πλούσια μακριά μαλλιά …

Το χέρι της γλιστρά ρυθμικά στο πόμολο και η πόρτα με μια πνοή της ανοίγει. Ένας ήλιος πλημμυρίζει το δωμάτιο, τα μαλλιά, τα μάτια … την ψυχή της. Βαθιά ανάσα …